سپـﯦـــددشـﭠـــ سراﮮهمـﮧ

خواهر جان چگونه باور کنم نبودنت را... نامت را بر کتیبه ای از جنس عاطفه حک خواهم کرد... تا ابد... تا جایی که دست زمان به آن نمی رسد....

دلتنگی شب از جایی آغاز میشود که باور می کنی هیچ کس را نداری برای همراهی بی خوابی هایت. حتی خواهر عزیزم را...

هرکسی یه جوری میره یکی میره و گاهی یادش باعث میشه لبخند تلخ بزنی... یکی میره و باعث میشه گاهی یاد خاطراتش کنی و لبخندی از سر دلتنگی و شیرینی خاطراتتون بزنی... تو رفتی برای همیشه شادی هایم را بردی...

وقتی یه رابطهٔ بد رو تموم می کنید، ممکنه دلتون براش تنگ بشه اما این دلیل نمیشه اونو به زندگیتون برگردونید! بخشی از رفتنه اما وقتی برای همیشه آبجیت و از دست میدی برای همیشه نفس خودتم میبره...

چشم در چشم دوخــــــته ام... کودکانه مشتـــــــاقم... اما امشــــــب... انار دلم ترک برداشته اســــــــت... بغض بچه گانه ام زیر فشار دست هایم له می شــــــــود... دانه های یاقوت زیر مرمر های سفید رنگم دل می ترکاننـــــــد... سرخ رنگ بودن از میان لب هایم می چــــــــکد... چه طعم خوبی دارد این پر رنگ بــــــودن ها... آرام می شـــــــــوم... واندکی بعـــــد... شروع می شـــــوم... مثل یک شوق بودن که تمام نخواهد شـــــــد... همـــــــــــین......